6 - Trabant Club Nederland

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

6

Ik en mijn Trabant: Antonette Haak

Hier in ’t hoge Noorden, Sappemeer en omgeving, zijn banen in het onderwijs schaars. Vooral voor de ‘die hard’ kleuterjuf, die liever in de jongste groepen van het basisonderwijs werkt. Om in meer plaatsen inzetbaar te zijn als invaljuf, had ik toch ander vervoer nodig dan alleen mijn oude rammelfiets. Geïnspireerd door de creativiteit en het enthousiasme van de mannen van TOP GEAR, wat een leuk program- ma!, keek ik op internet even verder dan de meest voor de hand liggende autootjes. “Laat ik eens gek doen,” dacht ik en reageerde ik op de advertentie van een maffe verkoper uit Zutphen. Twee weken later stond mijn nieuwe grote liefde voor de deur! ;-)   Baby Blauwe Trabant S 601 de luxe, bouwjaar 1988
Wel grappig; Ondertussen had ik een part time baantje vlakbij gekregen, op een hele leuke, internationale peuterspeelzaal, waar peuters tegenwoordig kleuteren. Eén van die binkjes van net drie jaar vraagt regelmatig; “Waar is je coole auto juf?” en als ik dan in plaats van de rammelfiets, de rammelauto mee heb, gaan we samen even kijken.

Dat ik zelf een beetje aan de auto kan klussen was een voorwaarde om hem te kopen. Ik heb absoluut geen verstand van techniek, kwam met mijn eigen brommertje vroeger niet verder dan het schoonmaken van de bougies, maar wat ik zelf kan aanpakken doe ik graag. Dan wel onder het toeziend oog van een broer of een vriend die wel verstand van zaken heeft.
Zo heeft mijn klus vriend Gesinus mij onlangs laten zien hoe je de vlotternaald uit elkaar haalt en schoonmaakt, dat had ik zelf niet kunnen bedenken. Er valt nog heel wat te doen, de omgeving die roept; “Ha, plastic auto, die roest niet”,  heeft ’t mis. Ook de verkoper die zei; “1 op 20 haalt hij zeker”, zat er ver naast. Ergens lekt regenwater naar binnen, vooral een probleem aangezien ik geen carport heb. Iets fluit en ik mis1 wieldop, die is er onderweg toch ergens bij een drempel afgestuiterd denk ik, wel heel jammer.  

Deze winter heeft ‘M’n Vriendje’ letterlijk op stal gestaan, bij Bed en Breakfast Prasina Dendra in Borgercompagnie notabene. Zij hadden wel een plekje voor mijn Trabant. Helemaal super. En maar goed ook, want ik reed veel te veel kilometers. Met mijn Oldtimer verzekering mag ik immers maar 5000 km per jaar rijden? (Wat mij betreft een hele goede maatregel om de milieu vervuiling wat aan banden te leggen, maar dat even ter zijde…)

Mijn Trabant is uiteindelijk een dikke 3 maanden uit logeren geweest, waarvan ik 3 weken in India zat om mee te werken aan een onderwijs ontwikkelingsproject van stichting Yuvalokchild ten bate van onderwijzers en kinderen in sloppenwijken. Mocht iemand nog een goed doel zoeken om te ondersteunen, kan ik deze van harte aanbevelen!!! Leuk om te weten is dat mijn Trabant zich de eerste maanden bij mij heeft ingezet om reclame te maken voor deze onderneming en sponsors te zoeken. Hij had zelfs een eigen, bijna verlopen, website; Trabant-zoekt sponsors-voor-india.nl

We hebben echt al veel lol gehad samen, M’n Vriendje en ik. Mijn kinderen raken steeds enthousiaster en mijn echtgenoot heeft af een toe ook zo’n moment dat hij er een beetje de lol van inziet. Hahaha, noem het maar; Mijn midlife crisis. Ik zie uit naar de volgende rit.



 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu